Sallandırdılar, sandalyeymiş,
olur dedim. 

Ballandırdılar, kahvaltıymış,
sever dedim. 

Yellendirdiler, mangalmış,
yanar dedim. 

Buncacık.

Veda

Müptelandım
İptilamdan sınandım
Vebaline ben gayrı
Gönüllü değilim. 

Vaveyla

Gerekirse,
Bir güneş daha alır üzerime
Bir karlı dağ daha yüklenirim,
Bir zırh daha ciltlenir
Bir kurşunu daha göğüslerim,
Ciğerlerim bir tabur daha solur
Bir orman daha dökülürüm,
Bir çarşı daha kuşanırım yaz akşamları
Bir mezar daha ölürüm,
Bir galaksi daha dolar gözlerime
Bir okyanus daha boşalırım,
Ayakkabımın tekini satar
Bıldırcın uçuşu atarım adımlarımı,
müttefiksen. 

Tevekkeli,
gerekmiyor.
Mağaramda ışıklanıp
Bir buz devri daha soğuyacağım. 

Safderun, 
Taştan başını uzatan bir papatya kadar asiyim ancak
Taze sıkılmış portakalın vitamini kadar cevval 
Nasılsa anlamayacak kadar cebbar 
Nasılsa kabul edecek kadar uysal
Bıçak sırtı
Kanatlarımı severdin oysa
Cennet kadar uzak
Sarfınazardan. 

Mutabıksanız, 
Bana müsaade.

Hatıratım çerçevelenip duvara asılacak kadar zengindir zahir,
Teşekkürü borç bilirim
Hem tren camlarından manzara geri akar
Koca koca dağlar geri akar sırtımı yasladığım
Bir bakarım, dik durmayı öğrenmişim
Tren gider benim yerime
Ben başım dik, resimlere bakarım
Elbet varacağım

Ve zinhar
Alfabeden son çıkış
Sözlerimi tüketmeyecek. 

Tekinsiz

Bir titan bir tanrıdan ateşi çaldığında 

insanlığa bahşettiği o ilk günahtı ya

kahin ilan etseler ve yansam da

adını vermeyeceğim.

 

Koca bir yoksun.

Ne seni düşünmekten uyuyabiliyorum

Ne düşünmeden

Prenses olduğum başka bir evrende

Bezelye tanemsin.